.

زائر

زیارت در لغت، دیدار کردن با قصد را گویند که در ریشه‌ی این واژه مفهوم میل و گرایش نهفته است. گویی زیارت کننده از دیگران روی گردانده و به سوی زیارت شونده متمایل شده و قصد او را کرده است.

1391/12/6 يكشنبه

حضور در پیش‌گاه شخص به جسم و جان، با توجه قلبی و حضور دل نسبت به اولیای خدا، زیارت است.
زائر، یعنی کسی که میل و گرایش به چیزی یا کسی دارد. زیارت آن‌چنان که در کتاب‌های لغت آمده، به معنای دیدار کردن و قصد و آهنگ چیزی کردن است. در کتاب «مفردات» راغب اصفهانی آمده است:
«زور: الزوار اعلی الصدر و زرت فلاناً تلقیته بزوری اَو قَصدت زوره نحو وجهته».
یعنی، زور (ریشه‌ی کلمه‌ی زیارت) به بالای سینه گویند و فلانی را زیارت کردم، یعنی با بالای سینه‌ام او را ملاقات کردم، یا این‌که قصد نمودم بالای سینه او را؛ (یعنی او را ببینم، چرا که انسان همیشه سر و بالای سینه‌ی مخاطب و زائر را زیارت می‌کند و به پای شخص کاری ندارد) هنگامی که به سویش توجه نمودم.
احمد بن فارس می‌گوید: «زائر را از آن جهت زائر می‌گویند که وقتی به زیارت تو می‌آید، از غیر تو عدول می‌گرداند».
بنا بر تعریف برخی کارشناسان در بیان تفاوت زائر و گردشگر، زائر،‌ گردشگر مذهبی است در حالی که در تعریف گردشگر، به کسی گردشگر گفته می‌شود که در تعطیلات به سفر می‌رود و در صدد تفریح است. ولی زائر در پی تفریح نیست، بلکه به دنبال کسب معنویات از سفر خود است و تصور می‌کند در این سفر هرچه سختی‌های بیشتری تحمل کند، به معبود خود نزدیک‌تر می‌شود. این تفاوت کلی است که بین گردشگر و زائر وجود دارد.

 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر
نسخه قابل چاپ
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها آخرین مطالب
.گزارش روز
.گفت و گوی روز
.
.

.All rights reserved by Astan Quds Razavi

تمام حقوق این وبگاه متعلق به آستان قدس رضوی است.